***

"Woda"

Morskie fale
delikatnie pieszczą
nasze nagie ciała.
Skąpani w słońcu
płyniemy w głębiny.
Na zawsze wtuleni
w siebie,
my - nimfy moskie.

"Ogień"
Nasze dusze płoną.
Rozgrzane
namiętnością dłonie
poznają zakamarki ciał.
Spłonęliśmy,
rozgrzani miłością.
A popiół rozwiał wiatr.
Nikt nas nie znajdzie.
Istniemy tylko dla siebie.

"Ziemia"
Ukryci głęboko pod ziemią,
pragniemy tylko siebie.
Nakarmieni uczuciem,
nie potrzebujemy słońca.
Z naszej miłości
wyrastają kwiaty.
To nasze dzieci,
bujny gaj,
rosnący w pulsującej tańcem
nagich ciał
ziemi.

"Powietrze"
Stoimy na wzgórzu,
a wiatr
rozwiewa nasze włosy.
Uniesieni,
płyniemy
ponad czasem.
Delikatnie, niewidzialnie,
muskasz moje ciało,
bo Ty jesteś powietrzem,
moim życiem,
a ja
Twoim prywatnym niebiem.
                                  (Alex, 2000r.)

***

Namiętność

zrasza delikatnie 
moje ciało
dotyk ust
drży na powiekach
płyniesz we mnie
gorącą lawą

jesteś

głuche tykanie 
zegara
wybija takt
tańca
naszych dłoni

rzeczywistość jest snem
w którym
płatki śniegu
opadają na nasze ciała
roztapiają się
i mrożą

drgam 
w konwulsjach 
na jednym oddechu
unoszę się
i wybijam  
z czasoprzestrzeni
z bezdźwięcznym krzykiem
na sinych ustach

i Ty we mnie 
                   (Alex, 2004r.)

***

    ***

Pewnego lata,
On leżał obok mnie.
Dotknął mojej twarzy,
usmiechnął się,
delikatnie musnął mnie palcem po wargach,
uśmiechnął się...
I nawet czas zgłupiał.
Zasnęliśmy spokojnie, 
bezpiecznie, 
oddychając spojżeniami
w rytm wariujących serc,

Pewnej wiosny,
znów to poczułam. 
Siedział obok,
jego oczy...
Spojżenie zamiast słów.
Dotknął moich włosów.
Płynę.
Podnoszę drżącą dłoń,
dotykam jego twarzy, 
kradnę sekundy.
Chcę krzyczeć ciszą,
by nie przestraszyć tej chwili.
Dławię się tym,
co mam w sercu.
Szukam spotkania z jego wzrokiem.
Pocałuj mnie! - 
choć raz...
                (Alex, 2004r.)

(*)

            "Zamek"

Jestem skazana.
Wyrok wykona moje serce.

Zamkneli mnie 
w zamku na wzgórzu,
gdzie straszy.

Błąkam się
po ciemnych korytarzach.
Wciąż słyszę szepty,
Twój głos.

Twój oddech 
gasi płomienie świec.

Mroczne powietrze
przenika moją dusze.
Strach i zimny wiatr
rozwiały moje włosy.

Wszędzie napotykam zamknięte drzwi,
zgaszone światło.

Tylko jedne drzwi
są otwarte,
piszczą zardzewiałym zawiasem.

Czekasz na mnie,
a ja przyjdę.
                       (Alex, 2000r.)

Gdy mysli nie mieszcza sie w slowach.

   ***
Grymas
na mojej twarzy
mówi Ci
co czuję.
Jeszcze delikatniej...
Płyńmy...
Proszę,
przeniknij mnie...
Twymi ustami,
rozpłyn się ze mną
i zatańcz
na szczycie rozkoszy,
utul do snu
Twym nagim ciałem
i pozwól zlapać mi
ostatni oddech
przed zbudzeniem.
Kochaj mnie.
                       (Alex, 2002r.)
To moje... Wrociłam by się zmierzyć z opetaniem - dlaczego dziś? Nie wiem, może dorosłam, a może to ja, kolejny tragiczny bohater romantyczny...