Choć trudno tak wielu osobom złożyć życzenia indywidualnie, każdemu złożyć życzenie bardzo osobiste, życzyć tego, co wiem, że chciabym życzyć akurat tej osobie, postaram się jakoś z tego wybrnąć.
Każdej z Was, z osobna - zamknijcie oczy, weźcie w dłoń kawałek opłatka i podzielcie się nim ze mną, słyszycie życzenia? - chcę Wam życzyć tego, o czym pomyślicie, czego pragniecie, co skrywacie w sercu. Cudownego spokoju... radości z najmniejszych rzeczy... cierpliwości... miłości wokół... twórczej weny... radości z tworzenia... czasu dla bliskich... sprawienia by marzenia stały się planami, które zaczniecie wykonywać...
Radosnych i spokojnych Świąt Bożego Narodzenia życzę Wam!!! Przesyłam świąteczne uściski :)
Dosłownie na chwilę wpadam, zostawiam po sobie ślad - szkoda, że nie w postaci komentarzy u Was, a korci bardzo, bo widziałam ciekawe posty... Ale walczę z czasem, nie w kuchni, nie ze sprzataniem, bo to wszystko pod kontrolą, ale z tą nieszczęsną firaneczka do kuchni... została mi połowa choineczki, jak nie padnę albo sie nie pomylę to może dziś skończę.
Ostatnio pisałam o ciasteczkach jakie zrobiłam z Julią na święta, nie pamietam czy wspominałam o pierniczkach robionych z dziećmi - idealne nie są, bo dzieci potrzebowały duzo mąki i przez to są bardziej chrupkie niż miękkie, ale takie też są dobre :) Wszystkie ciasteczka i pierniczki schowałam w puszki ozdobione decu i farba strukturaną. Wyglądają o tak:
I cały stosik puszek - dwie są nieprzerabiane, bo jedna jest z Mikołajem a druga z aniołkiem i takie już zostaną. Oczywiście puszki są opisane, jakie ciasteczka są w środku. Choć bym jeszcze popisała, to ta firaneczka spokoju mi nie daje i uciekam do dziergania. Pozdrawiam Was serdecznie!
Powoli wracam do zdrowia, powoli, bo jeszcze temeratura nieznacznie się podnosi, w głowie się kręci, a o katarze i kaszlu już nie wspominam... Dzwonię dziś do pracy, że nie przyjadę, bo nadal jestem chora i co słyszę: "nie myśl teraz o pracy, zdrowiej na Święta" - miłe prawda?
Teraz czas na stroiki. Pierwszy adwentowy:
Tacka wyłozona jest folią, gąbką florystyczną, na to mech i żywa gwiazda betlejemska.
Stroiki w gwiazdkowych koszyczkach:
Jak widać powyżej w tle stoi dzwonek, który powinien wisieć, ale jeszcze nie wiem gdzie i pewne nogi, a oto czyje to nogi:
Łośka została ostatnio poszkodowana i odpadł jej jeden róg, ale zrobiony był z patyczków, więc jak już będę się dobrze czuła to wyskocze do ogrodu i Łośkę naprawie :) I dwa małe stroiczki w doniczkach:
Czas już myśleć o wigilijnym stroiku, a ja dopiero pokazuję adwentowy... Tym czasem dotarły do mnie dwa piekne prezenty świąteczne. Pierwszy od Anstahe:
Śliczna ręcznie robiona karteczka, cudeńko! Julka też dostała karteczkę z Mikołajem, ale zapomniałam zrobić zdjęcie...Zrobię i pokażę następnym razem. A drugi prezent od Diany:
Niestety zdjęcia kiepskie, bo za oknem pochmurno. Bombeczka jeszcze w woreczku, bo pięknie w nim wygląda :) Jak cukierek :) Ale to nie wszystko! Na koniec zostawiłam przysłowiową wisienkę na torcie :) Często pokazuję co zrobiła Julia, ale chlopcy też tworzą! Co prawda rzadziej, bo w przedszkolu wyżywają się twórczo tak, że w domu to nic im się nie chce (hit ostatniego tygodnia - choinka z kartofla - pokażę Wam je w swoim czasie). Ale jak siedzą w domu, a mieli być w przedszkolu i robić stroiki, a choroba pokrzyżowała im plany, to z miłą chęcią coś potworzyli, a oto co zrobili.
Tata (a mój mąż) im pomagał (zrobił nawet im karteczki z imionami, tak jak w przedszkolu pani robi :)), czyli dał glinkę dekoracyjną, postawił w niej świeczkę i poprzycinał gałązki, reszta to już chłopcy - jak widać, bo nawet kokardek nie zawiązali. Chcieli też trochę farbki - złotej w sprayu i brokatu w sparayu - to tata im popsikał. A ja jeszcze pomazałam świeczki brokatem, żeby takie zwykłe białe nie były. Chłopcy dbali o każdy szczegół, żeby pod gałązkami nie było łyso to dosypai trochę koralików :)
Nie wiem kiedy znów się odezwę, dużo obowiązków, a mało czasu. Więc do następnego postu! Pa!!! P.S. Dziekuję za życzenia zdrowia :) Przydały się!
Uszyłam ją już jakiś czas temu. Nic specjalnego, wisi sobie teraz w kuchni i pilnuje pierniczków. Bez lukru jeszcze, uszek i pasztecików też jeszcze nie ma.... masakra kompletna...
A wszystko przez cudowną chorobe, która nas dopadła. Dobrze, że dzieci już wyzdrowiały, to mi pomagają - Julka właśnie powiesiła pranie, nie dużo, bo to tylko to co nie można suszyć w suszarce. Chłopcy wytarli stół, sprzątnęli ze zmywarki, co prawda wszystkie talerzyki i miseczki stoja teraz na blacie, ale chociaż się schylać nie muszę. Nos już ma dosyć kataru, ja raz cała mokra, raz trzęsę się z zimna... Uroczo... a przy mojej normalnej temperaturze ciała 35,8 to przy gorączce 38,5 (to jak 39,3 u normalnego człowieka...) mam jazdy nieziemskie... Teraz mam tylko jeden problem, pal licho z tymi uszkami, zrobie je w weekend, ale muszę się dostać na pocztę, kartki już mam, to i tak sukces - i tu proszę o fanfary dla mej cudnej organizacji... - ale dwie jeszcz nie wypisane... A tym czasem dostałam ja i Julka karteczkę cudowną od Anstahe i piekna bombke z karteczką od Diany. A ja jak ta głupia... Dobrze, że na klawiaturze można pisać jednym palcem :) A w dzwonieniu i informowaniu, że chorzy jestesmy pomaga mi Julka, bo chwilowo głosu nie mam. Kończę narzekanie, kiedyś ozdrowieję, to pokaże co ostatnio zmalowałam. Pozdrawiam i zdowia życzę :)
Każdej z Was, z osobna - zamknijcie oczy, weźcie w dłoń kawałek opłatka i podzielcie się nim ze mną, słyszycie życzenia? - chcę Wam życzyć tego, o czym pomyślicie, czego pragniecie, co skrywacie w sercu. 
Radosnych i spokojnych Świąt Bożego Narodzenia życzę Wam!!!
